Mit groten Bedrövenheit nimmt dat Fritz-Reuter-Literaturmuseum Stavenhagen Afscheed vun Wolfgang Mahnke, de kort vör sien 89. Geboortsdag storven is. Sien Dood geiht uns bannig nah – denn wi verliet nich blot een vun de wichtigsten plattdüütschen Autoren, man ok een Minsch, de över vele Johren fast to uns Huus höört hett.
Wolfgang Mahnke weer för uns mehr as een Autor. He weer een vertrauten Gast, een Fründ vun’t Museum un een leidenschaftlichen Verteller. Bi sien Lesungen un Besöök keem he mit sien egen Stimm, sien fienen Humor un sien warme Art de Minschen nah. He hett wiest, wat Plattdüütsch kann: vertellen, trösten, lachen laten – un Verbunnenheit schaffen.
Sien Geschichten un Anekdoten, fasthollen in elf Böker un een CD, sünd lebennige Tügnisse vun sien Leevde to de plattdüütsche Spraak. Believte Titel as „Dei Plattdütsche Urlaub“ oder „Blage Beern un rode Hoor“ stahn för dat, wat em wichtig weer: de Minschen, ehr Alltäg un dat, wat se tosamenhöllt.
För dat Fritz-Reuter-Literaturmuseum is sien Weggahn een groten Verlust. Wi warrt Wolfgang Mahnke vermissen – as kloken, warmherzigen Minschen un as een, de dat Niederdüütsche mit Harten leevt hett. Sien Werk blifft. Un sien Stimm ok. In uns Erinnerungen, in uns Huus – un in dat, wat Plattdüütsch för uns all bedüüdt.
Der Anfang, das Ende, o Herr, sie sind Dein.
Die Spanne dazwischen, das Leben war mein.
Und irrt ich im Dunkeln und fand mich nicht aus,
Bei dir, Herr, ist Klarheit, und licht ist Dein Haus. (Fritz Reuter)
